Objawy konfliktu przedniego i tylnego pojawiają się, kiedy istnieje mechaniczna przeszkoda uniemożliwiająca wykonanie ruchu w stawie w pełnym zakresie. Przyczyną konfliktu tylnego są często zmiany związane z kostka trójkątną, konflikt przedni jest często wynikiem powstawania nawarstwień kostnych (osteofitów) w przebiegu niestabilności.
Pojawia się ból i ograniczenie ruchomości w końcach ruchu. Przy konflikcie tylnym ból występuje przy maksymalnym zgięciu podeszwowym (stanie na palcach) a przy konflikcie przednim przy maksymalnym zgięciu grzbietowym (przysiad).
Podstawą rozpoznania jest badanie kliniczne wykonane przez lekarza i objawy zgłaszane przez pacjenta. Dalsza diagnostyka konfliktu obejmuje wykonanie zdjęć radiologicznych, rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej.
Jeśli działania nieoperacyjne nie przynoszą rezultatu stosuje się leczenie operacyjne — artroskopię stawu skokowego.
Przy nieleczonym konflikcie przednim powiększające się osteofity mogą prowadzić do znacznego ograniczenia zakresu ruchu stawu skokowego.
Konflikt przedni jest często wynikiem przewlekłej niestabilności stawu skokowego — następstwem wielu skręceń.
Czy konflikt stawu skokowego zawsze występuje razem z niestabilnością stawu skokowego?
Nie. Rzeczywiście najczęstszą przyczyną powstawania konfliktu jest niestabilność, ale do osteofity mogą powstawać również w stawach bez niestabilności.
Objawy konfliktu tylnego często rozpoczynają się od powtarzanego mocnego zgięcia podeszwowego. Pierwszym krokiem jest ograniczenie tych czynności.
