Ostroga piętowa górna to potoczna nazwa zapalenia przyczepu ścięgna Achillesa do kości piętowej. Nazwa pochodzi od często stwierdzanych w zdjęciach rentgenowskich zwapnień — ostróg.
Entezopatia przyczepu Achillesa jest chorobą przeciążeniową. Źródłem przeciążenia może być min.: duży kilometraż biegowy lub znaczne dystanse chodzenia, chodzenie po plaży, znaczne przykurcze mięśni łydek..
Pojawia się ból, często zgrubienie na tylnej powierzchni pięty. Dolegliwości często są większe rano i przy pierwszych krokach po odpoczynku.
Ostrogę piętową rozpoznaje się najczęściej w zdjęciu rentgenowskim. Dokładnej oceny przyczepu ścięgna można dokonać w badaniu ultrasonograficznym lub rezonansie magnetycznym.
Objawy ostrogi piętowej ustępują powoli. Stosuje się między innymi leczenie przeciwzapalne, fizjoterapię, zabiegi fali uderzeniowej. W przypadku przedłużających się dolegliwości stosuje się leczenie operacyjne.
Jeśli aktywność sportowa nie wywołuje dolegliwości bólowych, nie ma przeciwwskazań do uprawiania sportu. Trzeba pamiętać, że ostroga, czyli zwapnienie, będzie stale widoczne w zdjęciu rentgenowskim, nawet kiedy objawy dawno już ustąpią.
Należy dobrać but nie uciskający bolesnego zrubienia. W razie nasilenia dolegliwości można zastosować na krótki czas podpiętki unoszące piętę.
