Ścięgno Achillesa jest najbardziej wytrzymałym ścięgnem człowieka, ale pomimo tego może ulegać zerwaniu. Najczęściej zerwanie dotyka pacjentów po 30 roku życia, często przy sportach wymagających szybkich startów, np. tenis.

Zerwanie ścięgna Achillesa - Przyczyny

Zdrowe ścięgno Achillesa jest najbardziej wytrzymałym ścięgnem organizmu. Do zerwania dochodzi w wyniku powolnego zwyrodnienia ścięgna, które może rozwijać się zupełnie bezobjawowo.

Zerwanie ścięgna Achillesa - Objawy

Zerwaniu ścięgna Achillesa często towarzyszy słyszalny trzask, chory ma wrażenia uderzenia w łydkę. Niekiedy objawy są jednak mylące – chory jest stanie chodzić, poruszać stopą – i z tego powodu część zerwań nie jest rozpoznawana od razu.

Zerwanie ścięgna Achillesa - Diagnostyka

Podstawą rozpoznania jest badanie kliniczne wykonane przez lekarza. Zerwanie można potwierdzić w badaniu ultrasonograficznym lub w rezonansie magnetycznym.

Zerwanie ścięgna Achillesa - Leczenie

Najczęściej stosuje się leczenie operacyjne. W ostatnich latach rozwija się na nowo leczenie nieoperacyjne zerwania. Nowoczesna rehabilitacja pozwala na uzyskanie wyników tak dobrych jak po leczeniu operacyjnym bez operacji.

Zerwanie ścięgna Achillesa - Powikłania

Nieleczone zerwanie powoduje trwałe osłabienie kończyny i ograniczenie jej funkcji.

Zerwanie ścięgna Achillesa - Profilaktyka

W profilaktyce ważne jest dbanie o odpowiednie rozciąganie, o rozgrzewkę przed aktywnością fizyczną. Często do zerwania dochodzi u osób dotychczas nieaktywnych fizycznie, które rozpoczynają trening od sportów bardzo obciążających Achillesa, np. squasha.

FAQ: Zerwanie ścięgna Achillesa

Czy można chodzić, mając zerwanie ścięgno Achillesa?

  • Tak, większość chorych, po ustąpieniu pierwszych dolegliwości bólowych jest w stanie chodzić z utykaniem. Możliwe jest także poruszanie stopą w stawie skokowym.

Na czym polega leczenie nieoperacyjne zerwania ścięgna Achillesa?

  • W leczeniu nieoperacyjnym stosuje się unieruchomienie w specjalnym bucie i dostosowaną do fazy gojenia rehabilitację. Chory jest w stanie obciążać kończynę w bucie po 2 tygodniach od zerwania.